Sesja
VI
Poprzednia sesja miała swoją słabą stronę - pierwsze preparaty nadeszły w ciągu ostatnich trzech dni przed upływem terminu. do tego tylko z 5 zakładów. Zanosiło się na klęskę Programu. Ale od pierwszego dnia po terminie preparaty zaczęły nadchodzić dzień po dniu, ostatni zakład przysłał . w 3 dni po terminie! I w ten sposób zawalił się cały misterny tegoroczny plan. Trzeba było przesuwać posiedzenia Zespołu Orzekającego, potem przesyłać dodatkowo preparaty nadesłane po terminie, czekać na przesyłki itd. Czy naprawdę musimy wszystko robić "na ostatnią chwilę".
Dlatego proszę o bezwzględne przestrzeganie terminów:
Wywieszenie informacji o Sesji 1.09.2008
Termin ostateczny nadesłania preparatów 30.09.2008
Ogłoszenie wyników, rozesłanie dyplomów 31.10.2008
ZADANIE 1
Proszę o przesłanie preparatu (maksymalnie dwa skrawki na jednym szkiełku) o utkaniu RAKA PRZEWODOWEGO SUTKA zabarwionego hematoksyliną i eozyną z archiwum Zakładu z ostatniego półrocza (max. 1 rok). Najwłaściwszym byłoby przesłanie preparatu z OSTATNIO diagnozowanego guza.
Jeżeli to możliwe, preparat powinien zawierać elementy DCIS niezależnie od komponentu naciekającego.
Ocena:
Rak przewodowy sutka przedstawia grupę najczęstszych raków tego narządu jednak o wielkiej różnorodności utkania mikroskopowego. Dlatego prosimy o takie skrawki, które będą zawierały dużo elementów nabłonkowych a mniej podścieliskowych, w tym elementy raka wewnątrzprzewodowego obok naci9ekającego. W materiale operacyjnym raki są guzami wyjątkowo wrażliwymi na technologię utrwalania, dobór formaliny, czas utrwalania, przecięcie materiału w celu właściwego utrwalenia. Ponieważ te elementy są kluczowe dla uzyskania jakościowo pięknych preparatów Zespół Orzekający będzie zwracał uwagę na szczegóły cytologiczne jądra i cytoplazmy komórek nowotworowych, zachowanie tkanek w ogniskach martwicy i/lub nacieku zapalnego.
Proszę również o przesłanie krótkiej informacji:
1. Czy materiał natychmiast po otrzymaniu jest oceniany makroskopowo, przecinany i utrwalany w nowej formalinie?
2. Co to znaczy "przecinany" (jeden, dwa czy więcej przekrojów przez sutek)?
3. Jakie cechy makroskopowe uważane są jako gwarancja dobrego utrwalenia materiału i przystąpienia do pobierania wycinków
4. Jak długi jest okres czasu między otrzymaniem materiału a pobraniem wycinków?
5. Jaki jest standard pobieranych wycinków (podać procedurę i średnią liczbę wycinków pobranych z ostatnich 5 raków sutka)
ZADANIE 2
PROSZĘ O PRZESŁANIE PREPARATU Z KOŚCI PO UPRZEDNIM ODWAPNIENIU
Odwapnianie kości ma usunąć jony wapnia przy możliwie najmniejszej destrukcji tkanek miękkich. To wcale niełatwe zadanie osiągane jest za pomocą odczynników chemicznych, z których w chwili obecnej większość jest kupowana w formie gotowych zestawów do odwapniania. Na rynku występuje kilkadziesiąt różnych płynów odwapniających, o których opinia nie zawsze jest pozytywna. Znalezienie płynu "idealnego", czyli takiego który będzie odwapniał szybko przy czym nie uszkadzał tkanek jest zadaniem ambitnym. Spróbujmy wspólnie znaleźć takie "idealne" rozwiązanie.
Prosimy o odpowiedź na pytania:
1. Jaki materiał najczęściej podlega odwapnianiu w Zakładzie?
2. Prosimy o przesłanie metodologii odwapniania kości w Zakładzie. Jeżeli są to gotowe zestawy - proszę podać firmę, kod fabryczny odwapniacza i procedurę. W odpowiedzi proszę podać średnie czasy odwapniania dla małych i "normalnych" wycinków. Cenny będzie również komentarz na temat stosowanej procedury
3. W przypadku wykonywania badań płatnych koszty barwienia pokrywane są przez płatnika, czy wliczone w koszty badającego?
ZADANIE 3
BARWIENIE NA AMYLOID
Odkładanie depozytów białka określanego mianem amyloidu znane jest od czasów Virchowa (1853), który użył roztworu jodu dla zabarwienia na fioletowo mas białkowych, dla których wprowadził nazwę "amyloid" używaną w botanice dla mas węglowodanach. W następnej kolejności wprowadzono barwienia fioletem krezolu a następnie Congo red (1922), które doczekało się kilku modyfikacji. Użycie mikroskopu polaryzacyjnego do diagnostyki amyloidozy zostało wprowadzone przez Divery i Florkina w 1927 roku. Barwienie z czerwienią Sisiusa dołączyło do technik diagnostycznych w 1970 roku.
W obecnym teście prosimy o zabarwienie dowolnej tkanki zawierającej pewne depozyty amyloidu (może być "kontrolka") techniką używaną rutynowo w Zakładzie.
Dodatkowo, prosimy o zabarwienie na amyloid preparatu przesłanego Państwu listownie.
Prosimy o odpowiedź na pytania:
1. Jak często macie Państwo do czynienia z diagnozą kliniczną amyloidozy?
2. Czy zawsze w takich przypadkach wykonujecie barwienie na amyloid? Czy tylko wtedy, gdy jest zauważalna patologia mogąca odpowiadać depozytom?
3. Czy możecie Państwo polecić "swoją" technikę innym? Jeżeli tak, proszę podać przepis.
UWAGI:
Niebarwione preparaty z prośbą o zabarwienie na amyloid zostaną przesłane Państwu w przyszłym tygodniu. Po zabarwieniu, proszę odesłać je razem z pozostałymi preparatami. Odpowiedzi na pytania proszę o napisanie w formacie Word i o ile to możliwe przesłanie na adres internetowy (patomor@cmkp.edu.pl). Po otrzymaniu wszystkich opublikowane zostaną łączne wyniki.
Przewidujemy również pogłębioną analizę różnic w barwieniu H&E, dlatego prosimy o szczegóły procedury barwienia o ile się zmieniły w stosunku do wcześniej przesłanych ankiet. Jeżeli nie, prosimy o informację, że procedury się nie zmieniły.
Dr n med. Krzysztof Bardadin
Przewodniczący Programu POLQA